NAUKA "SIAD"

 

Dlaczego tego uczymy?


Umiejętność spokojnego siedzenia przydaje się w życiu codziennym z psem zarówno podczas spacerów jak i w domu - kiedy mija nas inny pies i nie chcemy, aby nam pies wyrywał ręce z barków, gdy czekamy na przejściu dla pieszych na dogodny moment przejścia przez ulicę, gdy nasz pies jest pobudzony spotkaniem ze znajomą mu osobą i w wielu innych. 
 

Jak uczymy?


Uwaga - jeżeli nasz pies juz zna komendę "siad", możemy rozpocząć od pracy nad etapem 4. 


Etap 1 

* Trzymając smakołyk w zamkniętej dłoni, płynnym ruchem przenosimy rękę nad głową psa od nosa w stronę uszu. 
* Nie zwracamy uwagi na ewentualne próby wydostania smakołyka, podskoki, cofanie się itp. trzymając dłoń cały czas nieruchomo (nie "uciekamy" ręką!) 
* Dokładnie w chwili, kiedy pies zaczyna podkurczać tylne nogi naciskamy kliker i oferujemy smakołyk (k/s). 
* Na tym etapie nie przyjmujemy się tym czy pies faktycznie usiądzie, ma tylko lekko obniżyć tył żeby dostać k/s. 
* Kiedy pies już będzie siadał, to po każdym ćwiczeniu "wybijamy" go z pozycji i mobilizujemy do wstania np. przechodząc bez słowa energicznie za psa (nie wołamy go żeby wstał!) 
 

Etap 2 

Dla dobra dalszej nauki powinniśmy jak najszybciej zrezygnować z naprowadzania psa smakołykiem na pozycję siad i zastąpić naprowadzanie gestem określającym komendę. Zaczynamy już w pierwszych sesjach nauki siadu. 
* Kilkakrotnie wykonujemy ćwiczenie naprowadzając psa smakołykiem. 
* W pewnym momencie próbujemy psa "oszukać" - wykonujemy identyczny gest co do tej pory ale nasza dłoń jest pusta. 
* Pies zareaguje tak jak dotychczas, zwłaszcza, że ręka jeszcze pachnie zachęcająco. 
* Kiedy tylko pies usiądzie, naciskamy kliker i natychmiast z drugiej ręki wydajemy smakołyk. 
* Ponownie wracamy do naprowadzania smakołykiem. 
* Powtarzamy kilka razy i ponownie naprowadzamy psa pustą ręką. 
* W miarę nauki coraz częściej naprowadzamy psa ręką bez smakołyka, aż będziemy mogli całkowicie go wyeliminować, a pies będzie reagował na sam gest dłoni. 

Nadal w trakcie prawidłowego wykonania ćwiczenia rozlega się dźwięk klikera, po czym wydawana jest nagroda, ale jest nią smakołyk podany z innej ręki niż ta, którą wykonaliśmy gest. 

Etap 3 - praca nad oszczędnością gestu 

Dotychczas nasza ręka, którą naprowadzaliśmy psa na pozycję, przesuwała się od nosa psa w kierunku jego uszu. Teraz stopniowo skracamy ten ruch doprowadzając do lekkiego uniesienia ręki, tak, aby pies wyraźnie widział wnętrze naszej dłoni. 

Etap 4 - dodawanie komendy słownej 

Jeżeli pies za każdym razem siada na gest naszej otwartej dłoni, możemy przejść do podkładania komendy słownej. Od tej pory, tuż przed pokazaniem gestu wydajemy hasło (np. "siad") TYLKO 1 RAZ. Gdy pies usiądzie - zaznaczamy to dźwiękiem klikera i wydajemy przysmak. 

Etap 5 - praca nad zmianą układu 

Dotychczas naprowadzaliśmy psa na pozycję "siad" stojąc blisko na wprost niego. Teraz zaczynamy wydawać polecania za pomocą gestów w taki sposób, aby pies usiadł obok nas, za nami, w każdym miejscu, w którym zobaczy nasz sygnał. 

Etap 6 - praca nad kryterium czasu 

Jeżeli pies siada na nasz sygnał za każdym razem, niezależnie od naszej pozycji ciała, możemy rozpocząć pracę nad przedłużaniem pozycji. 
Od tej pory, do pracy nad umiejętnością "siad" nie będzie potrzebny nam kliker. Prosimy psa, aby zajął pozycję "siad", po czym przedłużamy czas wydając jemu smakołyki jeden za drugim na tyle często, aby pies nie wstał. Czas między podawanymi smakołykami powinien być nieliniowo wydłużany (np. 2 s, 1s, 4s, 1s, 3s, 7s, 5s, 6s, 3s, 8s itd.). 
Jeśli pies sam z siebie wstanie, prosimy jego aby jak najszybciej usiadł w tym samy miejscu, w którym wstał wydając jemu sygnał do zajęcia pozycji "siad" (komenda słowna lub gest ręki). Jednocześnie jest to dla nas sygnał, że prawdopodobnie za szybko chcieliśmy podnieść kryterium czasu między podawanymi smakołykami. 
Sygnałem dla psa do wstania będzie tzw. komenda zwalniająca. Może to być słowo "koniec", "biegaj", "okej" itp (UWAGA: wybierzmy sobie jedno słowo, które będzie zwalniało psa). Zanim pies wstanie wypowiadamy komendę zwalniającą, po czym energicznym ruchem odchodzimy w kierunku ogona psa. Pies prawdopodobnie podąży wzrokiem za nami i sprowokowany w ten sposób wstanie. Do zmiany pozycji zachęcamy psa ruchem, nie głosem. 
Jeżeli nasz pies jest w stanie wytrzymać kilkanaście sekund między podawanymi smakołykami, możemy rozszerzyć wachlarz nagród i po komendzie zwalniającej, zacząć nagradzać psa zabawką. 

Jeżeli ten etap zostanie opanowany, możemy rozpocząć pracę z odłożoną nagrodą (PATRZ - ODŁOŻONA NAGRODA

Etap 7 - praca nad kryterium rozproszeń 

Należy pamiętać, że wprowadzając nowe kryterium musimy obniżyć dotychczasowe, czyli skrócić czas między podawanymi smakołykami. 
Jako elementy rozpraszające możemy wykorzystywać bodźce płynące z otoczenia (dzieci grające w piłkę, spacerowicze, inne psy itp.) lub sami dawkować rozproszenie np. ruszajac się przed psem, bawiąc się zabawką psa. Zaczynamy od przyzwyczajania psa do naszych ruchów (jeszcze bez oddalania się, na zerowym dystansie) - przestępujemy z nogi na nogę, odstawiamy jedną do tyłu tak jakbyśmy mieli się cofnąć, ustawiamy sie bokiem do psa, ruszamy rękoma 
Wykorzystanie zabawki jako rozproszenia: 
* Wyciągamy spokojnym ruchem zabawkę i trzymamy ja przy sobie nieruchomo. Co jakiś czas, nagradzamy psa smakołykiem. 
* Po kilku powtórkach ze smakołykiem podajemy komendę zwalniającą i nagradzamy psa wspólną zabawą. 
* Kiedy pies już nie reaguje w żaden sposób na sam widok zabawki i waruje spokojnie, zaczynamy delikatnie poruszać zabawką, obserwując psa i uważając by zabawa nie stała się dla niego zbyt ekscytująca. 
* Jeżeli w jakimś momencie pies podbiegnie do nas zainteresowany zabawą, zastygamy momentalnie bez ruchu, chowamy zabawkę i robimy około minutową przerwę w sesji nie zwracając na psa żadnej uwagi. 
* Porażka psa to wyraźny sygnał dla nas, że należy obniżyć oczekiwania i powtórzyć ćwiczenie kilkakrotnie w warunkach mniejszego rozproszenia. 
Początkowo pracując w warunkach niekontrolowanych rozproszeń (park, plac zabaw etc) należy asekurować psa linką lub smyczą! 

Rozproszeniem dla psa może być na początku ruch naszego ciała.

Etap 8 - praca nad kryterium dystansu 

* Kiedy pies już nie reaguje na nasze ruchy i siedzi spokojnie, zaczynamy oddalać się od niego krok po kroczku (stopniowo i nieliniowo - raz krok, raz kilka kroków, raz tylko lekki ruch do tyłu). 
* W czasie trwania ćwiczenia co jakiś czas podchodzimy do psa, nagradzamy go smakołykiem i odchodzimy znowu. Pamiętamy, aby podać smakołyk tak, by pies nie zmienił pozycji sięgając po niego. 
* Jeżeli w jakimś momencie pies zmieni pozycję, to musimy obniżyć oczekiwania i powtórzyć ćwiczenie kilkakrotnie na mniejszym dystansie. 
* Na zakończenie każdego pojedynczego ćwiczenia w sesji podajemy komendę zwalniającą i sowicie nagradzamy psa smakołykami lub wspólną zabawą. 
* Tym sposobem dochodzimy do odległości 10 kroków od psa. 

Etap 9 - praca nad łączeniem kryteriów 

Kiedy pies umie już zająć i utrzymywać pozycję "siad" dłuższy czas w rozpraszających warunkach, rozpoczynamy pracę nad utrzymaniem pozycji pomimo braku uwagi ze strony właściciela, a następnie pomimo jego nieobecności. Należy pamiętać o obniżeniu wszystkich kryteriów w związku z pojawieniem się nowej sytuacji 
 

Wykorzystanie w życiu codziennym


Siadanie jest prostą umiejętnością, również w wykonaniu dla psa, dlatego dość szybko możemy wykorzystywać ją w życiu codziennym z psem. 
Od samego początku staraj się trenować (niezależnie od poziomu) w różnych miejscach- dzięki temu pies będzie wykonywał komendę nie tylko w sali szkoleniowej czy na placu, ale też w dowolnym miejscu podczas spaceru czy w domu. 

Nasze pomysły na wykorzystanie siadania w życiu codziennym to: 

- siad podczas powitania z inną osobą- to dobry pomysł dla wszystkich, którzy borykają się z entuzjastycznie witającym się psem. Aranżuj sytuacje, w których ktoś do Ciebie podchodzi, odpowiednio wcześniej wydaj psu komendę "siad" i nagradzaj za utrzymywanie jej. Zamieniaj kilka słów z pomocnikiem, w kolejnym etapie podajcie sobie dłoń, niech osoba ta spróbuje pogłaskać psa. Kontroluj psa i w razie czego szybko wydaj ponownie komendę, gdy pies nie wytrzyma i np. wstanie. Pamiętaj o nagradzaniu i o komendzie zwalniającej. 

- siad przed odpięciem smyczy czy przywitaniem z psem 
To z kolei może pomóc Ci uporać się z wyrywaniem do innych psów czy miotaniem się na smyczy w parku, gdzie pies zwykle jest puszczany ze smyczy. Wprowadź psu jako żelazną zasadę, że przed spuszczeniem ze smyczy czy przed możliwością podejścia do drugiego psa najpierw Twój psiak siada i cierpliwie czeka. 

- siad przed wyjściem z mieszkania/klatki schodowej/ windy 
Jeśli nie chcesz, by pies wybiegał z mieszkania czy szarpał na smyczy podczas wychodzenia z windy, wykorzystaj komendę "siad" do tego, by pies spokojnie czekał na otworzenie drzwi i Twoje hasło do ruszenia przed siebie. 

- siad, gdy mija nas inny pies 
Możemy także stopniowo przyzwyczajać naszego psa do spokojnego siedzenia, gdy pojawia się na horyzoncie cos pobudzającego, np. inny pies.
Zacznijmy od dużej odległości, z powtórki na powtórkę sadzajmy psa coraz bliżej pojawiającego się rozproszenia. 
Poprawi to naszą kontrolę nad zachowaniem psa, a jemu ułatwi poradzenie sobie np. z ograniczeniem smyczy. 

i wiele innych! 

Zadanie do artykułu:

1. Przetrenuj ze swoim psem etapy ćwiczenia, zanotuj co było dla Was proste, a na którym etapie i z czym mieliście problemy.

Jesteśmy instytucją szkoleniową wpisaną do rejestru z numerem 2.14/00367/2018.

Polityka prywatności