ZWIĘKSZENIE MOTYWACJI NA ZABAWY ŁOWIECKIE

 

Poniższe ćwiczenia przeprowadzamy po to, żeby zabawka stała się dla psa bardzo atrakcyjna i pożądana. Chcemy aby pies na widok tej zabawki "zapominał o całym świecie". Pogoń i szarpanie zabawki będzie przewyższać atrakcyjnością zabawę z innym psem, swobodne bieganie i węszenie czy pościg za kotem. 

ZABAWKA ZAWSZE UCIEKA PRZED PSEM!!! 

Jeśli mamy dobrze wypracowaną zabawkę, to jesteśmy w posiadaniu potężnego motywatora i nagrody. W obliczu możliwości pogoni za kotem czy zabawy z innym psem smakołyk staje się często bardzo mało atrakcyjną nagrodą. Zabawa bazuje na jednym z najsilniejszych instynktów - instynkcie łowieckim. Dobrze wypracowana zabawka właściwie nie ma konkurencji w środowisku. Ponadto spełnia ona doskonałą funkcję kontrolowanego rozproszenia podczas ćwiczeń uodparniania zachowania na rozproszenia zewnętrzne.

ETAP 1

* Wybieramy zabawkę, którą będziemy się mogli wspólnie bawić z psem. Najlepiej, żeby zabawa dawała możliwość realizacji jak największej ilości ogniw łańcucha łowieckiego - pogoń, schwytanie i rozszarpanie. Idealne do tego celu są wszelkiego rodzaju sznury, może być to też piłka na sznurku. Wybrana przez nas zabawka jest niedostępna dla psa na co dzień - pies może się nią bawić tylko z nami, nigdy sam i tylko wtedy gdy mamy na to ochotę. Należy uważać, aby zabawka nie leżała ani chwili w zasięgu psa, np. gdy robimy przerwę w ćwiczeniach. 

* Każdy pies ma pewien rytm aktywności dziennej, częściowo uzależniony od naszego rozkładu dnia. Poobserwuj przez kilka dni swojego psa i spróbuj znaleźć momenty, gdy staje się on ruchliwy, dąży do kontaktu z człowiekiem, zaczepia domowników. Te właśnie okresy wykorzystamy na wprowadzenie zabawki. Pies zmęczony, zaspany, najedzony wykaże o wiele słabsze zainteresowanie zabawą. 

* Zaczynamy zabawę w miejscu, gdzie nie ma innych atrakcyjnych dla psa bodźców - czyli w domu. Dopiero gdy pies za każdym razem zrywa się na równe nogi gdy sięgamy po zabawkę i jest gotów bawić się do upadłego zaczynamy zabawkę wynosić na zewnątrz, początkowo w miejsca z małą ilością rozproszeń. 

* Na każdym etapie wypracowywania zabawki, a także później wykorzystując ją już jako nagrodę pamiętamy o głównej zasadzie: ZABAWKA ZAWSZE UCIEKA. Nigdy nie poruszamy zabawką w stronę psa, nie wkładamy mu jej do pyska. Zabawa ma przypominać polowanie, a przecież żaden kot, królik, kura nie porusza się w kierunku drapieżnika. Dlaczego pies goni kota? Dlatego, że kot ucieka. Jeśli chcemy, aby pies z całym zaangażowaniem "polował" na zabawkę, to musi ona również uciekać. Im trudniej ją będzie złapać tym bardziej psu będzie na tym zależało, a o to nam chodzi. 

* Celem pierwszych sesji z zabawką jest wyrobienie u psa przekonania, że mamy coś bardzo atrakcyjnego, sami się świetnie bawimy i wcale nam nie zależy aby pies się do zabawy przyłączył. Wyciągamy zabawkę i natychmiast zaczynamy szaleńczą zabawę - podrzucamy ją i upuszczamy, rzucamy po ziemi i łapiemy. W zabawie powinno być dużo dynamiki, zabawka powinna się poruszać nisko i nigdy w kierunku psa. Może mu przelecieć przed nosem lub pod łapami, ale nie powinien jej chwycić. Na tym etapie nie zwracamy uwagi na psa, nie wołamy go, nie zachęcamy do zabawy. Pojedyncza sesja powinna być krótka (ok. 1 minuty). 

* Niezależnie od reakcji psa w trakcie pierwszych sesji z zabawką staramy się nie dopuścić do tego, żeby pies ją złapał - musimy być zawsze szybsi. Nie przejmujemy się brakiem zainteresowania u psa, wcześniej czy później to zainteresowanie się pojawi, wystarczy być cierpliwym i przestrzegać reguł zabawy - krótko, intensywnie, bez zachęcania i nacisku z naszej strony. Dopiero gdy pies bardzo chce się włączyć do zabawy możemy ją tak zaaranżować, aby udało mu się schwytać zabawkę. Musimy mieć ją jednak wtedy w ręce - po schwytaniu przez psa szarpiemy zabawkę i "podkręcamy" psa głosem ("trzymaj! dobrze!"). Zabawka ani przez chwilę nie pozostaje nieruchomo w pysku psa - ma udawać wyrywającą się zdobycz. Powoduje to, że pies trzyma ją coraz mocniej i sam zaczyna szarpać. Pies mocno pobudzony zabawą może zacząć warczeć - jest to dobry objaw, świadczy o pełnym zaangażowaniu psa w zabawę. Cała zabawa ma być szeregiem przyjemności dla psa, nie wolno więc na koniec wyciągać psu zabawki z pyska siłą rozwierając mu szczęki. Na tym etapie staramy się po prostu wyszarpać zabawkę korzystając z chwilowego rozluźnienia chwytu u psa. 

* Aby zabawka spełniała zawsze swoją funkcję pamiętamy, że bawimy się z psem krótko - nie dopuszczamy do sytuacji, że pies się zmęczy czy znudzi. Kończymy zabawę, gdy pies jeszcze bardzo chce się bawić.

ETAP 2

Kiedy pies wykazuje już wielką chęć do zdobycia zabawki wprowadzamy trzy komendy niezbędne do pracy. 

"PUŚĆ"
Puszczania zabawki możemy nauczyc na 3 sposoby: 
 

1. Przytrzymanie zabawki
Bawiąc się z psem we wspólne rozszarpywanie zabawki w pewnym momencie zamieramy w bezruchu, nasze ręce trzymające zabawkę nieruchomieją (najlepiej zabawkę przytrzymać zapierając się, opierając ciężar ciała na nodze - patrz zdjęcie), a my spokojnym, znudzonym, cichym głosem mówimy "puść". Kiedy pies wypuści zabawkę natychmiast wracamy do zabawy inaugurując ją komendą "łap". Na tym etapie nigdy nie używamy komendy "puść", aby zakończyć zabawę. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





2. Wymiana na smakołyk
Zabawę inicjujemy komendą "łap" po której zaczynamy przeciągać się z psem szarpakiem. W pewnym momencie zaniechajmy szarpania się i nieco zwolnijmy ruchy, jednocześnie w drugiej dłoni miejmy przygotowany smakołyk, który podsuńmy psiakowi pod nos. Pamiętajmy, że to musi być coś ekstra, bo rezygnacja z zabawy nie jest dla psa łatwa. Gdy pies zainteresuje się smakołykiem wypowiedzmy komendę "puść" i natychmiast nagródźmy psa kąskiem, gdy wypuści zabawkę. Następnie znów zainicjujmy zabawę komendą "łap" i powtórzmy ćwiczenie. 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



W kolejnym etapie udawajmy, że w dłoni mamy smakołyk, a gdy pies wypuści szarpak natychmiast wydajmy komendę "łap" i zacznijmy znów bawić się z psem (powrót do zabawy jest nagrodą za wypuszczenie zabawki z pyska i zastępuje smakołyk). 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





3. Wymiana na drugą, taką samą zabawkę
Zabawę inicjujemy komendą "łap" po której zaczynamy przeciągać się z psem szarpakiem. Miejmy przygotowaną zabawkę w drugiej dłoni. W pewnym momencie zwolnijmy ruchy, wypowiedz komendę "puść i gdy tylko pies to zrobi, zainteresujmy go drugą zabawką i to właśnie nią się pobawmy. Pamiętajmy o tym, by podczas szarpania się zabawką- nagrodą w między czasie chwycić tę, z której pies zrezygnował. Inaczej może dość do sytuacji, w której pies chwyci obie na raz. 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

"POCZEKAJ" 
Komenda "poczekaj" jest sygnałem dla psa, że właściciel jest wyłącznym posiadaczem zabawki i nie należy mu jej wyrywać. W pewnym momencie wspólnej zabawy stajemy spokojnie, zabawkę trzymamy przy sobie, drugą ręką blokując psu dostęp do niej i czyniąc wszystkie próby zdobycia zabawki przez psa bezcelowymi. Kiedy pies próbuje zdobyć zabawkę, w żadnym wypadku nie podrywamy jej do góry, nie odpychamy psa, ani nie robimy uników - zabawka trwa nieruchomo, my zaś osłaniamy ją drugą ręką stojąc w bezruchu i każdą nieudaną próbę psa kwitując spokojną komendą "moje". Kiedy tylko pies się uspokoi i zaniecha prób wracamy do zabawy inaugurując ją komendą "łap". 

 

 

 

 

 

 

 

 


"ŁAP"
Do tej pory sygnałem do zabawy był dla psa sam fakt pojawienia się zabawki. Teraz ilekroć zaczynać będziemy wspólną zabawę, będzie temu towarzyszyła komenda "łap" i tylko po tej komendzie zabawa będzie możliwa. 

Zakończenie zabawy 
Nigdy nie kończ zabawy (tj. nie chowaj zabawki) po tym, jak pies ją puści. Takie postępowanie daje psu jasny komunikat "acha, ja puszczam zabawkę, a Ty kończysz zabawę? To ja nie będę puszczać w ogóle!". Po tym, jak pies wypuści na hasło zabawkę zainicjuj ponownie pogoń komendą "łap", ale nie pozwól psu jej chwycić- daj ją pogonić, uciekaj nią i nagle niepostrzeżenie schowaj. Inną możliwością jest nagrodzenie psa za puszczenie gryzakiem czy garścią rozrzuconych smakołyków. 

Zadania do artykułu:

1. Zastanów się, jakie smakołyki najbardziej motywują Twojego psa podczas nauki.

 

2. Wypróbuj opisane w artykule techniki zwiększenia motywacji i oceń która najbardziej cieszy Twojego psa. Stosuj je regularnie przez miesiąc i oceń, jak wpłyną na zmianę motywacji psa.

Zadania do artykułu:

1. Wypracuj ze swoim psem motywację na zabawkę tak, aby w każdych warunkach chętnie się bawił.

2. Naucz swojego psa komend 'puść" i "łap".

Jesteśmy instytucją szkoleniową wpisaną do rejestru z numerem 2.14/00367/2018.

Polityka prywatności